ദിനാന്തം .

രാവിലെപ്പോഴോ 

വിടര്‍ന്നു മലര്‍ന്ന 

ഒരു പൂവ് പോലെ 

ഞാന്‍ 

എല്ലാ പുലരിയിലും അവന്റേതായി..

ഇരുളിന്‍റെ നിഴലോ 

വെളിച്ചത്തിന്‍ പാപമോ 

ഞങ്ങളെ സ്പര്‍ ശിചില്ല ..

നെറുകയില്‍ ചുംബനങ്ങളുടെ 

 ചിത്ര ശ ലഭങ്ങള്‍ക്ക്   അമരത്വം 

വിരലുകളില്‍ ഉടലഴിവുകളുടെ

തിരപ്പാടുകള്‍ക്ക് ഉന്മാദം 

നിങ്ങള്‍ക്ക റിയാത്ത തൊന്നും ഞാന്‍ 

പകര്‍ന്നില്ലെന്നു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ...........

സന്ധ്യകളുടെ  സംഗ മങ്ങള്‍ക്ക്‌ 

മയില്‍ പ്പീലികളുടെ നിറക്കൂട്ട്‌ 

......

സഹനം

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ  പൊട്ടിയ കണ്ണാടിയില്‍ 

രാത്രിയുടെ   മുഖം നോക്കല്‍ ....

കാണാതെ പോയതത്രയും 

എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രണയമെന്നു ആരോ...........

മുറിവുകളുടെ വാക്കടയാളങ്ങള്‍ 

പ്രണയ പുസ്തകം തുറന്നു വയ്ക്കുമ്പോള്‍ 

സഹനത്തിന്റെ സുവിശേഷം  പോലെ

 ജാതിയും മതവുമില്ലാത്ത അതെ വാക്ക് ..

സ്നേഹം .......

എല്ലാവരും ചോദിക്കുന്നു ഇത് പ്രണയ കവിതകളുടെ ബ്ലോഗ്‌ ആണോ എന്ന് ....അതെ ...പ്രണയത്തില്‍ ജീവിക്കാനും മരിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നോര്‍ക്ക് .മാത്രമുള്ളത് ...തൊലി ഭേദിച്ച് എല്ലില്‍ തൊടുന്ന പ്രണയം സത്യമായും അനുഭവിക്കുന്നോര്‍ക്ക്  മാത്രമുള്ളത് . .....

..തലച്ചോര്‍ ചിതറിച്ചു മരിച്ചു വീഴാന്‍ മാത്രം പ്രണയം   കാത്തു വയ്ക്കുന്നോര്‍ക്കുള്ളത്  . ... .ആരോ ചോദിച്ചു.....നീയും ഞാനും മാത്രമാണോ വിഷയമെന്ന് .അതും സത്യം .....സന്ധ്യകളുടെ ആഴങ്ങളില്‍ ......അലിഞ്ഞു താഴുമ്പോള്‍.അപാരമായ.മൌനങ്ങളില്‍ ...ഉടഞ്ഞു വീഴുമ്പോള്‍.......ഞാന്‍ അനുഭവിച്ചതത്രയും പ്രണയം ...അതാണ്‌ എന്റെ ഊര്‍ജം...കണി ക്കൊന്നയായും  തെരുവിലെ നിലവിളിയായും .ഓരോ മനസ്സിലും അത് .പിടച്ചിലുകള്‍  തീര്‍ക്കുമെന്ന്  ആരോ പറഞ്ഞതോര്‍ക്കുന്നു ............... പ്രണയം എന്നില്‍   വിടര്‍ത്തുന്നതെന്തോ . അത് മാത്രമാണ് ഞാന്‍.......അതിനാല്‍ പ്രിയരേ......ഉള്ളില്‍ തോരാത്ത മഴയായി പ്രണയം  ഇപ്പോഴും പെയ്തു  നില്‍ക്കുന്നോര്‍ക്ക് ... കടന്നു പോകാനുള്ള  കരുത്തു നല്‍കുകയാണ്  എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ എഴുത്തുകള്‍ .അവ എന്‍റെ പ്രാണനും ജീവിതവുമാകുന്നു.... . 

കേളി

ആള്‍ വനങ്ങള്‍ക്കിടയിലായിരിക്കുംപോഴൊക്കെ

ഒരേ ഋതുവിന്റെ രണ്ടുനിറങ്ങള്‍  ആകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു 

സ്വപ്ന സഞ്ചാരങ്ങളില്‍ കൊടുംകാറ്റുകള്‍ രൂപം കൊള്ളുമ്പോള്‍ 

ഇല പൊഴിച്ചും ഇണ പിരിഞ്ഞും ഞങ്ങള്‍ തളര്‍ന്നു 

എരിവേനല്‍ പുറപ്പാടി നെത്തുംപോള്‍

ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു സിഗ്നല്‍ നോവാറുണ്ട്.

ചിലപ്പോള്‍ 

 നിറങ്ങള്‍ കലര്‍ന്ന് പോയെന്നും പറഞ്ഞാണ് 

ആള്‍ വനങ്ങളില്‍ കാട്ടു തീ യാളുക...

ഒരു കടലൊന്നായി വനപ്പച്ചയില്‍ പെയ്തു വീഴവേ....

തിരകളായി ഞങ്ങള്‍ രൂപം മാറുന്നു .

കാവല്‍ മാടങ്ങളില്‍ പ്രണയാതുരമായകടല്‍  വെളിച്ചം ....

ആള്‍ വനങ്ങളില്‍ അസ്വസ്ഥതയുടെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം 

 എല്ലാറ്റിനെയും കീഴടക്കി 

ഒരേ ഋതുവില്‍ ഒരേ നിറമായി 

കടല്‍ സന്ധ്യകളുടെ മനോധര്‍മ്മം ....

 

കുട്ടികള്‍ മനുഷ്യരോട് പറഞ്ഞത്

ക്ലാസ് മുറികള്‍ 

തടവുമുറിയുടെ  ഓര്‍മ്മക്കെടുതികളില്‍ നിന്നും 

വിടുതി നേടിയ വസന്തങ്ങള്‍ ....

സഹനങ്ങളുടെ  ചോര പുരണ്ട  ബെഞ്ചുകളും 

കറുത്തു പോയ ഹൃദയത്തില്‍ 

വെള്ള വരകളുടെ സമൃദ്ധി തേടുന്ന ബോര്‍ഡും 

തലമുറകളുടെ  തല ചതച്ചു തളര്‍ന്ന ചൂരല്‍ തിമിറും.....

മായ്ച്ചു മായ്ച്ചു കോലം കെട്ട പഴന്തുണിയും.....

പഴയ  സാമ്രാജ്യത്തിന്‍റെ മെലിഞ്ഞ മുദ്രകള്‍.

 കുട്ടികള്‍ 

നമ്പരിട്ട കുപ്പായങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടവര്‍ .........

ചിന്തകളുടെ ചങ്ങല ക്കെട്ടഴിഞ്ഞു

പുസ്തകങ്ങളില്‍ നൃത്തം വയ്ക്കുന്നു.

ഏകാധിപതിയുടെ കസേര  പരുക്കന്‍ മഴയില്‍ 

പനിച്ചു വിറയ്ക്കുന്നു....

ഒരിടി മിന്നല്‍ ഭൂമിയില്‍ പൊട്ടി മുളക്കും പോലെ

സ്വയം സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച 

മനുഷ്യ രാശി യ്ക്കൊപ്പം 

 പഠന മുറിയുടെ കുതിപ്പ് ....... 

ഒരേ മഴക്കുടക്കീഴില്‍ 

വാനവില്ലിന്‍ തുണ്ടുകളായി ..................

എത്രനേരം നമ്മള്‍ ...................

വട്ടം ചുറ്റിക്കാന്‍ കാറ്റും

വാരിയെടുക്കാന്‍ മേഘവും ....

...............നമുക്ക് നനഞ്ഞു കുതിരാതെ കാക്കണ മായിരുന്നു 

ആ മയില്‍പ്പീലിയെ .............

കണ്ണുകളിലെ ജലാശ യങ്ങളില്‍ നിന്ന് 

ഗാന്ധ കാമന കളുടെ താമരകള്‍ വിടര്‍ന്നു 

രസനയുടെ രസാനുഭൂതികളിലൂടെ 

ദിക്കുകള്‍ക്കും മതിഭ്രമം 

ആദി നാദത്തില്‍ പ്രാണ മുഴക്കം 

സ്പര്‍ശമാത്രകളില്‍ ..........നമ്മളന്നു എല്ലാം മറന്ന പോലെ ......

മഴയുടെ  തിര പ്പെയ്ത്ത് .....

പ്രണയ മയില്‍ പ്പീലി യില്‍..... ഒരു മണ്‍സൂണ്‍ ബിംബം ........

.

സുഹൃത്തുക്കളെ...മഴയെ പ്രണയിച്ചു................മോഡെം കത്തിക്കരിഞ്ഞു ...bsnl  കനിയുന്നില്ല. ഈയുള്ളവളുടെ കവിതകള്‍ക്കായി...ഒരു മനസ്സ് തുടിക്കുന്നുണ്ട്     .അറിയാം ..നിങ്ങളുടെ വായന എന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങി വരുമല്ലോ....നാളെ പുതു കവിത ...നെഞ്ഞത്തലച്ചു മുറ്റത്തു വീണ. മഴ ...എന്ന് തുടങ്ങും ....വായിക്കണേ.....