വിളപ്പില് ശാല.കുരീപ്പുഴ .വടവാതൂര്
മഹാജനങ്ങളെ .........
കവിത കുറിക്കാന് തോന്നുന്നേരം
ഞാന് കത്തി രാകുന്നു
എന്തെന്നാല് .നിങ്ങളോട് പറയാനുള്ളതെല്ലാം ...
അവരുടെ ഹൃദയത്തില് വരഞ്ഞിടാനുള്ളതാണ്
കുഞ്ഞുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും
കുസൃതി പറയാത്തിടങ്ങള്
കല്യാണവും കളി ചിരിയും
കയറി വരാന് മടിക്കുമിടങ്ങള്
ഉറക്കത്തിന് രാവ് എപ്പോഴും ചൊറിഞ്ഞു പൊട്ടുന്നു
സ്വപ്നങ്ങളില് പ്ലാസ്ടിക് മണക്കുന്നു
കുടിവെള്ളത്തില് ചോരത്തുളുംപലുകള് .
കോപ്പയില് പുഴുക്കളുടെ നൃത്തം
കിണറുകളില് കുരുതിയുടെ കളം
ശ്വാസ കോശങ്ങളില് എക്സ് റേ ഫിലിമുകള് കണ്ണ് തുട യ്ക്കുന്നു
ഒരു കുഞ്ഞിപ്പൂവ് അമ്മയ്ക്കുള്ളിലേക്ക്
പേടിച്ച് ഒളിക്കുന്നു
ചൂളകള് കാസ രോഗികളെ ചുമക്കുമ്പോള്
ഇനിയുമെന്തിനാണ് നിങ്ങള് കാത്തിരിക്കുന്നത് ?
ഉള്ളു പൊള്ളയായ ഭരണ വര്ഗം
നിങ്ങള്ക്കായി മരണ മണി മുഴക്കുമ്പോള്
അമാന്ത മെന്തിനു ?
ചവറു കൂനകളായി
ഭാവി കത്തിച്ചു കളയുന്നതെന്തിനു ?
മൂന്നാം ലോക രാജ്യ പൌരന്മാരെ
നീറോമാര് നിങ്ങള്ക്കായി വീണ മീട്ടുന്നു
കൊലയാളികളുടെ അറിയിപ്പ് .........!
വേസ്റ്റു....കള്ക്കായുള്ള ശാന്തി ഗീതം !
ആയതിനാല്
കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് വരിക
പ്രതിരോധ പ്പുഴകള് തിളച്ചു മറിയുന്നു
ഒന്നല്ല ..ഒരായിരം പുഴകള് ......നിങ്ങള്ക്കായ് .
.
.
