Thursday, April 11, 2013

ചിത്രം

ഒരുല്‍സവത്തിന്‍ നെറുകയിലാണ് അവരുടെ  വീട്
കൊടിയടയാളങ്ങള്‍ മുറിഞ്ഞു പോയ വീട്
കിണര്‍ ത്താഴ്ചകള്‍ അലറുന്നതും
മല മുടികള്‍ ചായുന്നതും
കവിത  കണ്ണ് കെട്ടുന്നതും
കലാപങ്ങളുടെ കരള്‍ പിളരുന്നതും
 കൊത്തിവച്ച വീട് .
ചുവരുകള്‍ സംഗീതമാകുന്നതും
നിലം പതുങ്ങികള്‍ വെള്ളം മോഷ്ടിക്കുന്നതും
നിശബ്ദത  പായ വിരിക്കുന്നതും
നിലാവള്ളികള്‍ ഇഴഞ്ഞു പിരിയുന്നതും
വരകളാക്കിയ വീട് .
അവരുടെ  ഉടലുകളില്‍ നിന്നു
ഉത്സവങ്ങള്‍ കൊടിയഴിക്കുമ്പോള്‍
വീട്
വാഴക്കുരലുകളുടെ വിള്ളലുകളില്‍
ഉറവ തേടി .
ദാഹങ്ങളെ  നനച്ചു .
അങ്ങനെയാണ്
മരണത്തിന്റെ മണിക്കൂറുകളില്‍
അവര്‍ക്ക്
സൂര്യനെ ഇത്രയും അടുത്തു  കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് .








ഓര്‍മ്മ



അഴിച്ചു വച്ച ഒരു ചിലമ്പ്
ആഗ്രഹങ്ങളുടെ താളം ചവിട്ടുമ്പോള്‍
നദി
വിലക്കുകളുടെ ഒരു തീരം  ഒഴിച്ചിടും.
അപ്പോള്‍ 
കാറ്റ് കോതുന്ന ഒരു  കാഴ്ചയുണ്ട്
പ്രണയം  മുഴുവന്‍ നദിയില്‍
മറിഞ്ഞു  കിടക്കുന്നു.
വിഷാദ ത്തിന്‍ തോണി ക്കാരന്‍
മിന്നല്‍ വിളക്കുകള്‍ അവളിലേക്ക്
തെളിക്കുന്നു
കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നും
അടയാള മല്‍സ്യങ്ങള്‍ നീന്തി വരുന്നു
 നീലനിറത്തില്‍ അവയുടെ
കരച്ചില്‍  പടരുന്നു
കലക്കങ്ങളില്‍ രാത്രി
ഇര മണക്കുന്നു .
തുഴ നീട്ടി ആകാശം  അവളോട്‌
ആശ്വാസം പറയുന്നു
മേല്‍ത്തട്ടില്‍ നിന്നു പറന്നു പറന്നു
വലക്കണ്ണി കള്‍ അവള്‍ക്കുമേല്‍ വിരിച്ച്
ചെറു കിളികള്‍
മഴ മഴ എന്ന് ചിലയ്ക്കുന്നു .
നദി  മാത്രം നൃത്തം വയ്ക്കുന്നു
അവളുടെ കാലില്‍ ചിലമ്പ്
മുറുകിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.



 




തീവണ്ടി


ഉടല്‍മറിച്ചിലുകളെ തടഞ്ഞും തഴഞ്ഞും
നിലവിളികളെ  ചേര്‍ത്ത മര്‍ത്തിയും
താളമെന്നു ചിലര്‍ .
 അമ്മയോട് കരുണ ചെയ്തും
കുഞ്ഞിനോട്  കടുപ്പിച്ചും
ഇരുവരെയും സ്നേഹിച്ചും
ചിലപ്പോള്‍
ഹൃദയത്തിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കും .
പ്രണയത്തെ ഉലച്ചു ലച്ചു
ഉരുമ്മിയും ഉണര്‍ത്തിയും
ഉറക്കത്തിലേക്ക് നീക്കിയിടും .
ഒരു കല്‍ക്കരി ക്കനം കൊണ്ട്
വെളുത്തു  പോകുന്ന പകലേ
എന്ന് കൂവാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍
ഓര്‍മ്മയിലെത്തും
കോരികയും  കോരുകാരനും .
പച്ചയും ചുവപ്പും നാട്ടിയ
നീട്ടു വഴികളില്‍
തമ്മില്‍ തല്ലാതെ പാളങ്ങള്‍ .
ഉള്ളില്‍ തീ നിറച്ചവരൊക്കെയും
ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു .
 സീറ്റിനടിയി ലെ പൊതിയില്‍ നിന്ന്
തല നീട്ടുന്ന തീത്തിരികള്‍
എവിടെ വച്ചാണ് അവ
പൂമ്പാറ്റ കളാകുന്നത് ?
കരിഞ്ഞ പൂക്കളുടെ തേന്‍ ഉണ്ണുന്നവ .
തിരക്കിലും
ഒരു  തീവണ്ടി  നല്ല
ചരിത്രകാരനാണ്‌ .









Tuesday, February 19, 2013

കൊണവതി ..യാരം അഥവാ ഗുണവതി വിചാരം

  1. അവളാ പുഴ പോലൊരു പെണ്ണാണല്ലോ
    അവളാ കടല്‍ പോലൊരു കടലാണല്ലോ

    ആകാശം കാണുന്നേരം കണ്ണു പൊത്തും
    ആളില്ലാ വഴികളില്‍ നടക്കാത്തോള്
    കരിമാനം കണ്ടാലും പേടികൂടും
    തെളിമാനം കണ്ടാലും പേടി കൂടും
    അവളിന്നെവരെയന്തി കണ്ടിട്ടില്ല
    അവളെക്കുറി ച്ചൊന്നും കേട്ടിട്ടില്ല
    അവളാ ക്കിളിവാതില്‍ തുറന്നിട്ടില്ല
    തോണി നിലാവില്‍ തുഴഞ്ഞിട്ടില്ല
    ചന്രപ്പിറയൊത്ത നെറ്റിമേല്
    മര്യാദ ക്കുറി ഏഴും വരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
    അടിതൊട്ടു മുടിയോളം പൊതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
    അനുവാദം ചോദിച്ചു ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട്

    അവളാ വയല്‍ പോലൊരു വയലാണല്ലോ
    അവളാ മരം പോലൊരു മരമാണല്ലോ

    മാറത്തു കാറ്റെങ്ങാന്‍ കൈവച്ചാലും
    നാണിച്ചവളങ്ങു ചൂളിപ്പോകും
    കൈതയിരുള്‍ പെട്ടു മുറിഞ്ഞെന്നാലും
    മറുവാക്ക് പറയാത്ത പെണ്ണാണല്ലോ
    ഭൂമിയറിയാതെ നടക്കുന്നോള്
    ഭൂമാതിന്‍ മകളെന്നു ചെല്ലപ്പേര്

    എന്നിട്ടും ...
    എന്നിട്ടുമോളിങ്ങനെ കരയുന്നല്ലോ
    കണ്ണീരാല്‍ കുതിരുന്ന മണ്ണായല്ലോ

    അവളെങ്ങും തനിയെ പുറപ്പെട്ടില്ല
    അവളമ്മ വാക്കിനെ മറുത്തിട്ടില്ല
    അവളെങ്ങും തീണ്ടാ പ്പാടം തീണ്ടീട്ടില്ല
    ചൊല്ലുവിളിയുള്ള പെണ്ണാണല്ലോ
    അവളെങ്ങും ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചില്ല
    അവള്‍ക്കൊട്ടറിയാനു മൊന്നുമില്ല

    എന്നിട്ടും ...........

    അവളാ നടവഴീല്‍ പിഞ്ഞിക്കീറി
    ചോരനാരായി ക്കിടക്കുന്നല്ലോ
    കൂമന്‍ കുറുനരി കാര്‍ന്നോമ്മാരും
    കുറ്റം തെളീക്കാന്‍ നടക്കുന്നല്ലോ

    അഴിഞ്ഞാടി നടക്കുന്ന തിള വെയില-----
    ന്നരുംകൊല കണ്ടതു പറഞ്ഞിട്ടും
    നേരും നെറീ മില്ലാ പെണ്ണായി
    അവളെ പനയോല പൊതിഞ്ഞു കെട്ടീ

    അതിലൊരു കടലിപ്പോള്‍
    ഇരമ്പുന്നുണ്ട്
    അതിലൊരു പുഴയിപ്പോള്‍
    കവിയുന്നുണ്ട്
    പോകുന്ന പോക്കിലാ കൈതക്കാടിന്‍
    അടിയോളം തീ വന്നു
    മൂടുന്നുണ്ട്‌
    അവളിങ്ങനെ വാക്കായി
    പൂത്തിട്ടാകും
    മിണ്ടാപൂവെല്ലാം മിണ്ടിപ്പോയി

    അനുവാദം ചോദിക്കാതവളിന്നത്തെ
    സൂര്യനെയെടുത്തങ്ങു പൊട്ടു തൊട്ടു
    അവളാ നിറമായി പടരുന്നല്ലോ
    അവളാ കടലായി നിറയുന്നല്ലോ .
    കാര്‍ന്നോമ്മാരും
    കുറ്റം തെളീക്കാന്‍ നടക്കുന്നല്ലോ

    അഴിഞ്ഞാടി നടക്കുന്ന തിള വെയില-----
    ന്നരുംകൊല കണ്ടതു പറഞ്ഞിട്ടും
    നേരും നെറീ മില്ലാ പെണ്ണായി
    അവളെ പനയോല പൊതിഞ്ഞു കെട്ടീ

    അതിലൊരു കടലിപ്പോള്‍
    ഇരമ്പുന്നുണ്ട്
    അതിലൊരു പുഴയിപ്പോള്‍
    കവിയുന്നുണ്ട്
    പോകുന്ന പോക്കിലാ കൈതക്കാടിന്‍
    അടിയോളം തീ വന്നു
    മൂടുന്നുണ്ട്‌
    അവളിങ്ങനെ വാക്കായി
    പൂത്തിട്ടാകും
    മിണ്ടാപൂവെല്ലാം മിണ്ടിപ്പോയി

    അനുവാദം ചോദിക്കാതവളിന്നത്തെ
    സൂര്യനെയെടുത്തങ്ങു പൊട്ടു തൊട്ടു
    അവളാ നിറമായി പടരുന്നല്ലോ
    അവളാ കടലായി നിറയുന്നല്ലോ 

Friday, January 11, 2013

കല്ലുകളുടെ മരണം

( ദി സ്ടോനിംഗ് ഓഫ് സോറായ എം -എന്ന സിനിമ  ഓര്‍ത്തു കൊണ്ട് .)


എന്റെ നെറുകയിലേക്ക്
ഒരു തീപ്പൂമ്പാറ്റ പോലെ നീ 
ഒളിച്ചു കടക്കുമ്പോള്‍
കുതിച്ചു ചാടിയ ചോരയുടെ ഉദ്യാനത്തില്‍
എന്റെ കുറ്റങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം
നൃത്തം വയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍ .
നീ വരുന്ന മൂളല്‍,മിന്നായം
ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി
ഇടം തേടാന്‍ എന്നില്‍ മത്സരിച്ചു .
കൂര്‍ത്ത നോക്കുള്ള ഒന്ന്
 കുഴഞ്ഞ കാല്‍ കൊണ്ട്
കണ്ണുകളുടെ ആഴം കുഴിക്കെ
ഞാന്‍
എന്റെ മുറിവുകള്‍ക്കൊപ്പം
വിലസാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു
അല്ലലില്ലാതെ ഭൂമിയുടെ
അടിവയര്‍ കുത്തിപ്പിളര്‍ക്കുന്ന
പ്രകാശ രശ്മികളുടെ കത്തികള്‍
അലകും പിടിയുമൂരി
സൂര്യനിലേക്കു തന്നെ വലി ച്ചെറി യുമ്പോള്‍
നീ വെറും കല്ലാണ് എന്നും
നിന്നില്‍ കുതിപ്പാകുന്നത്
എന്നില്‍ വരഞ്ഞിടപ്പെട്ട  പരാതികളെന്നും
വാനില്‍ എഴുതി വച്ച്
പതറിപ്പതറി ഒരു മഴവില്ല്
മാഞ്ഞു പോകുന്നത്  എന്‍റെ
ചോരയിഴകളില്‍ തങ്ങിവിറച്ചു .
പ്രണയത്തിന്റെ  ഞാവല്‍ നിറം 
കല്ലറകള്‍ക്കുമേല്‍ പ്രളയം വിതച്ചു .
പൊടിഞ്ഞു ചിതറിയ കല്ലുകള്‍
എനിക്ക് ചുറ്റും
ധൈര്യം ചോര്‍ന്നു മരിക്കുന്നത്
കണ്ണുകള്‍ നല്‍കുന്ന കനിവിലൂടെ
കാണുകയാണ് ഞാന്‍. 
വികാര രഹിതമായ  പ്രാര്‍ഥനാലയങ്ങളായി
മനുഷ്യര്‍
കല്ലുകളോട് കരുണ യാചിക്കുന്നു
അവയുടെ  ഖബറുകളില്‍ കാലുടക്കി
അവര്‍ എന്‍റെ മൂടുപടം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു
എനിക്ക് ചുറ്റും എത്ര കല്ലുകള്‍ !
എല്ലാം മരിച്ചവ .




 

Sunday, December 23, 2012

പെണ്‍കുഞ്ഞ് 2013




  • പൂക്കളുടെ ചോര തുപ്പി
    തീയാല്‍ ശ്വാസപ്പെട്ട്
    ഓരോ പുരുഷാകൃതിയി ലേക്കും
    അവള്‍ പെറ്റു വീഴും .

    ഭൂമി നിറയെ അവയുടെ കാടുകളാണ്

    പരവതാനിയിലെ സൂചി ത്തലപ്പുകള്‍
    മൂടി വ യ്ക്കപ്പെട്ട മൈനുകള്‍
    അവളെ മരിച്ചടയാളം ചൊല്ലാന്‍
    കുതറി നില്‍ക്കുന്ന ഉണര്‍ച്ചകള്‍

    പൊട്ടി യൊലിച്ച്
    നിലവിളി ച്ചാലില്‍
    ചിതറിയ പൂമ്പാറ്റ പോലെ
    അവള്‍
    ലോകത്തെ കണ്ടു കണ്ടങ്ങനെ കിടക്കും

    ലിംഗ വ്യവസായിയായ ഒരു
    ധര്‍മ്മ പുരുഷന്‍
    ക്ലാസ്സിക് കണ്ണീരിനെ
    അവളിലേക്ക്‌ ഊതിക്കയറ്റും

    ഇപ്പോള്‍
    നിങ്ങള്‍ കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്
    പെണ്‍കുഞ്ഞ് 2013 ന്‍റെ
    അതി ശരീര ഭാഷ യാണ്

    അവള്‍ക്കായി
    ആരെങ്കിലും വയലിടങ്ങളിലെ
    പതം വന്ന മണ്ണില്‍
    സ്നേഹം നടും വരെ
    പകര്‍ത്തപ്പെടുന്ന ഇന്നിന്‍റെ ലിപി .


Wednesday, December 19, 2012

കല്ലിന്റിടുക്കിലെ ഞണ്ടേ

  1. കല്ലിന്റിടുക്കിലെ ഞണ്ടേ
    കല്യാണത്തിനു പോകണ്ടേ "?

    കൈ പിടിച്ചേതോ ചാത്തനന്തി -
    ച്ചാവേറായിന്നു, കണ്ടുവോ നീ ?
    കോലോത്തു കാഴ്ചക്കു പണ്ടമായി
    കോലവും കെട്ടിയിരിപ്പൂ താത്രി .

    ആനയ്ക്കെടുപ്പോളം പൊന്നു വേണം
    ആളുമമ്പാരിയും കൂടെവേണം
    ആയിരം കണ്ടങ്ങള്‍ വേറെ വേണം
    അച്ചാരം വച്ചല്ലോ കല്യാണം -

    ആ സ്വപ്ന രാശി യെ കാണാതെ
    അല്ലിന്റെയുള്ളിലെ സ്നേഹത്തെ
    പെണ്കൊടി തന്നെ വീണ്ടെടുത്തു
    ഇഷ്ടത്തെ യങ്ങനെ കണ്ടെടുത്തു.
    ജാതി മതത്തോടിരക്കാതെ
    അവരാ സ്നേഹ ത്തിര മുറിച്ചു .

    ഓര്‍ക്കുന്നോ ഞണ്ടേ നീയന്നത്തെ
    രാവും കലമ്പലും കൊള്ളി വയ്പ്പും
    നീയിറങ്ങുന്ന നേരത്തല്ലോ
    പേടിക്കുടലായി വന്നു താത്രി .

    രാവു പണി ഞ്ഞൊരു കാതല്‍ പോലെ
    ചെക്കനിങ്ങെപ്പുറം ചാളയിന്മേല്‍
    ചെന്ന് തല ചായ്ക്കാനൊട്ടൊരുങ്ങെ
    ഞെട്ടറ്റു മുന്നിലായ് ചെമ്പകപ്പൂ .

    നെഞ്ചു പിടച്ചവള്‍ കൈ പിടിച്ചു
    "ചാത്തനു കൂട്ടിനി ഞാന്‍ തന്നെ "
    മിന്നല്‍ മുഖത്തേക്കു വീണ പോലെ
    ഞെട്ടിയാ മണ്ണിന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‍

    മൈന ക്കിളിയുടെ കണ്ണില്‍ നോക്കി
    മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞാ മിടുക്കത്തി
    തീണ്ടലും ചൂണ്ടലുമില്ലാത്ത
    ലോകം പണിയുവാന്‍ നമ്മള്‍ പോരും.
    .
    കല്ലിന്റിടുക്കിലെ തള്ള ഞണ്ടേ കഥ
    കണ്ണ് നിറഞ്ഞന്നു കേട്ടുവോ നീ ?

    കല്ലിന്റിടുക്കിലെ ഞണ്ടേ യിന്നും
    കല്യാണം കൂടാന്‍ പോകുന്നോ ?

    മിന്നും നിലാവല പോലൊരുത്തി
    മിന്നിച്ച സ്നേഹ വെളിച്ചത്തില്‍
    അവരൊന്നിച്ച ക്കൂര മേയാനായ്
    ഇപ്പം പുറപ്പെടും തള്ള ഞണ്ടേ .
    .
    അയ്യോ നീയേറെ വൈകിയല്ലോ
    ചാത്തന ച്ചാവേറു തന്നെയായി.
    ജാതി മുഴത്തിന്‍ കയറിനുള്ളില്‍
    അവനതാ മരണമായ മാറുന്നു .

    അമ്പിളി കണ്ണീരൊതുക്കത്തില്‍
    പുത്തനാം താലി പണിയുന്നു
    താത്രിയെ യാചാര ക്കൂടിനുള്ളില്‍
    താഴിട്ടു കാലം പൂട്ടുന്നു .

    ഏണും മുഴയുമായ് ശില്‍പ്പി തന്ത്രം
    ഏറെ പ്പിഴവുറ്റ ജീവിതത്തില്‍
    കവി യന്നു പാടി പ്പതിപ്പിച്ചു
    പുത്തനാം ചരിതം, മുറിയാതെ .

    അക്കഥ പാടെ മറന്നിട്ടാ
    ജാതി ബോധത്തിന്‍ ചുടുകാട്ടില്‍
    അറുകൊല ചെയ്യാനൊരുങ്ങി നില്‍ക്കും
    മാനവനെന്താണോ നീതി ബോധം?

    കല്ലിന്റിടുക്കിലെ കള്ള ഞണ്ടേ ,യിനി
    ജാതിയില്‍ നീയെന്ത് ?ചൊല്ലാമോ ?



ഒച്ച

 നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ രാത്രി അതിനോടു തന്നെ ഇഷ്ടം കൂടുന്നത്? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ പുഞ്ചിരി അതിനെത്തന്നെ മായ്ച്ചു കളയുന്നത് ? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ച...