Sunday, September 30, 2018

നിലാവ്  കണ്ണീരായ് നുണ ഞ്ഞു  നമ്മള്‍
വേനല്‍  തണുവായറിഞ്ഞു നമ്മള്‍
എന്റെ പൂക്കാലമേ   നീ വരുമ്പോള്‍
ഞാനെത്ര വസന്തത്തിന്‍ നിറ മാല്യം !

അരിക ത്ത ണഞ്ഞോരാ  സന്ധ്യയെ പ്പിന്നെ
കടലെത്ര നേരമൊളിച്ചു വച്ചു !
സ്നേഹ വിരലാല്‍ നീ തൊട്ടു ചേര്‍ത്തതിന്‍ 
ചാരുതയത്രയുമെന്‍  ചുണ്ടില്‍ ...


അസ്ഥികള്‍ പൂക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങ ളായ്
ആലിംഗനങ്ങളെ നാമറിഞ്ഞു
അകലെ പായ് വഞ്ചി വിളക്കു തെളിഞ്ഞു
അരുതെന്നു  പറയാതെ വിള ക്കണ ഞ്ഞു


കൈവലയങ്ങളാല്‍  നീ തീര്‍ത്ത  ശ യ്യയില്‍
കവിതയായി ഞാനുതിര്‍ ന്നിരുന്നു
നമ്മളെ നമ്മള്‍  എഴുതിയ പോലൊരു
ചിത്ര കംബളം കാറ്റ്  തന്നു .....[പ്രണയ ]




 





Thursday, September 20, 2018

നമ്മള്‍  സഞ്ചാരികളായത്  എങ്ങനെ ?

നിനക്ക് ഞാനോ എനിക്ക് നീയോ
പരിചിതമായിരുന്നില്ല
        കൂട്ടിമുട്ടിയ ആദ്യത്തെ നോട്ടം പോലും
രണ്ടു കുറ്റവാളികളുടെ തായിരുന്നു !
വിരലുകളില്‍ വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്തപ്പോള്‍
മരിച്ചവരുടെ തണുപ്പ് ..
എന്റെ  ഏകാന്തതയുടെ തുടര്‍ച്ച പോലെ
നീ ....
നിന്റെ  ആഗ്രഹങ്ങളുടെ  തകരുന്ന
പായ്ക്കപ്പലായി ഞാന്‍ ..
എന്നിട്ടും നമ്മള്‍  ഒരേ  തടങ്കലില്‍ ...
കനത്ത ഇരുട്ടില്‍ നാം   പരസ്പരം  ഭക്ഷിച്ചു
മൃതിയെക്കാലും  ഭയാനകമായി അത് ..
"നെറുകയിലെ  തീയടര്‍ന്നത്‌ പോലെ   കുങ്കുമവും
പാമ്പിന്‍ തല പോലെ  താലിയും "
നീ തന്ന അടയാള ങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പച്ചകുത്തി
നമുക്ക് ചുറ്റും  കാവല്‍ കൊലയാളി കള്‍
അവര്‍ നമ്മെ പങ്കിട്ടു
ഞാനും നീയുമായി  വേര്‍പെട്ടു കഴിയവേ
സ്നേഹം സ്നേഹമെന്ന്  നമ്മള്‍
വെളിച്ചത്തിനോട്  പൊട്ടി ക്കരഞ്ഞു
പരസ്പരം വലുതാക്കുന്ന രണ്ടു മുറിവുകള്‍ ..
പിന്നെ
തടവറ യിലെ യുദ്ധ ങ്ങള്‍
പ്രകാശ ത്തിന്റെ  മോചന  സന്ദേശ ങ്ങള്‍
അതൊരു  നൂലേണി ആയിരുന്നു
പുറത്തെ ത്തിയപ്പോള്‍  വീണ്ടും ചോദ്യങ്ങള്‍
എന്റെയും നിന്റെയും നിക്ഷേപങ്ങള്‍ ....?
മുന്നിലെ  പേരറിയാത്ത വഴിയിലേക്ക്  ഞാന്‍ നോക്കി
പിന്‍ തിരി ഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
നീ കടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു ...
ഇവിടെ  ഞാന്‍ ...
ഒടുവിലെ  ആ കാറ്റായി
എനിക്ക് ചുറ്റും
ചുറ്റി പ്പറക്കുന്നത് ....
നീ തന്നെയാകണം .






Monday, September 17, 2018

തീയുമ്മ...


ആദ്യം നെറ്റിയില്‍
പിന്നെ  പാതിയടഞ്ഞ  മിഴികളില്‍
നീ  ചുണ്ടു കൊണ്ടെഴുതുന്ന
അഗ്നി വലയങ്ങള്‍
നാം  സഞ്ചരിക്കുന്ന  ദൂരങ്ങള്‍
നമ്മിലേക്ക്‌  മടങ്ങുന്ന  സന്ധ്യകള്‍
അലങ്കാര ങ്ങളി ല്ലാത്ത 
പ്രണയത്തിന്റെ കടലുകളില്‍
സൂര്യന്‍  ചുവന്നു താഴുംപോഴേക്കും
നമ്മുടെ
കവിള്‍ത്തടങ്ങള്‍  നിറയെ
തീയുമ്മകള്‍
തീ,,,,,യുമ്മകള്‍





Friday, July 27, 2018

ഇത്രയും സുന്ദരമായി  കാറ്റിനു  എങ്ങനെയാണ്
കൈമുദ്രകള്‍  കാണിക്കാനാവുക ?
ഇത്രയും  സൌമ്യനായി  സൂര്യന്  എങ്ങനെയാണ്
ഒരുവളുടെ  കണ്ണുകളില്‍  നോക്കിയിരിക്കാനാവുക ?
ഇത്രയും ചുംബനങ്ങളെ  നിലാവെന്ന പേരില്‍ ചന്ദ്രന്
ഒരുവളുടെ നെറ്റി ത്തട ത്തിലേക്ക്
എങ്ങനെയാണു  കുടഞ്ഞിടാനാവുക ?
പാരിജാതങ്ങളുടെ  മണം മുറ്റുന്ന രാത്രിയില്‍
സ്വപ്നങ്ങളുടെ  വാഹകനായി  പ്രിയനേ
നീ  എന്നിലേക്ക്‌  ചായുമ്പോള്‍
നിലച്ച മഴകളില്‍ നിന്ന്  മധുരമായൊരു
ശ്രുതി കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്
ഭൂമിയും ആകാശ വും  ഉടല്‍  കോര്‍ക്കുന്നതിന്‍
വേലിയേറ്റം  കാണുന്നുണ്ട്
ഉന്മാദങ്ങളില്‍  നിന്ന് ഉന്മാദ ങ്ങളിലേക്ക്
സഞ്ചരിച്ച വരുടെ  നക്ഷത്ര  ഫലങ്ങള്‍
ഞാനെന്നും നീയെന്നും എഴുതി വയ്ക്കുന്നു .

[പ്രണയം ]
.


Thursday, July 19, 2018

ഒരുള്‍ക്കാലം  നെഞ്ചില്‍ തളം കെട്ടുന്നു
പ്രാണ വായു ഒഴിഞ്ഞു പോയ  വയലിന്‍
വാക്കുകളുടെ നിറങ്ങളെ ഊതി ക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു
വെയില്‍ കെട്ടു പോയ  ഇടവഴിയിലൂടെ
ചെരുപ്പിട്ടോടി നടക്കുന്ന  കിന്നാരം
പിന്നെ  വഴക്കാരം  ഒടുവില്‍  പുന്നാരം
 ചോദിച്ചെങ്കില്‍
പ്രാണന്റെ  പെരുവിരല്‍ മുറിച്ചു കൊടുത്തേനെ
ചോദിച്ചില്ലായിരിക്കാം
പറഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍
പകുത്തു കൊടുത്തേനെ എല്ലാം
പറഞ്ഞില്ലായിരിക്കാം
ഹൃദയം ഒരു വലിയ മുറിവായിരിക്കുന്നു
മരിച്ച പോലെ അത് മിടിക്കുന്നു
മിടിചില്ലെങ്കില്‍ ജീവിക്കുന്നു
എന്ന് തെറ്റിപ്പറയാതിരിക്കാന്‍
മാത്രം 
സങ്കട ബലിയുടെ  നിത്യ മൌനം              [വീണു പോയവന് ]




Sunday, July 8, 2018

മേഘത്തിന്റെ  പിന്‍ കഴുത്തിലേക്കു വിരല്‍ തൊട്ട
നനുത്ത കാറ്റ്
അത്  നീയായിരുന്നു 
നിലാവിന്റെ   ഉടയാടകളില്‍  ഉലഞ്ഞു  നടന്ന  ഒരിളം കാറ്റ് 
അത്  നീ തന്നെയായിരുന്നു 
ചുണ്ടുകളില്‍  നിന്ന്  വാക്കിനെ  ഉമ്മ വച്ചെടുത്ത 
കൊടുംകാറ്റും  നീ തന്നെ 
ഹൃദയമിടിപ്പിലെ  മറ്റാര്‍ക്കും  കേള്‍ക്കാനാകാത്ത 
ശ്രുതി 
ഉരുകി വീഴുന്ന കണ്ണീര്‍ ക്കണ ങ്ങളിലെ 
ചൂട് 
ഏതിരുട്ടിലും  പുഞ്ചിരിക്കുന്ന  സൂര്യന്‍ 
നീയെന്ന  സ്നേഹത്തെ  അറിയാന്‍ 
എനിക്കൊരു തുള്ളി  വെളിച്ചം മതി 
നിന്റെ  തണലിന്റെ  അശോക വനിക 
എന്റെ  ക്ഷീണങ്ങളിലേക്ക്
  സ്നേഹം സ്നേഹം എന്ന് നിന്റെ  മന്ത്രണം 
കടലെടുത്തു പോകാതിരിക്കാന്‍ 
നീ എന്റെ  തണല്‍ മരം 
ഞാനതിനെ  എന്റെ  ജീവിതം കൊണ്ട് പൊതിയുന്നു 
ഒന്നിച്ചു  നടക്കാനുള്ള  ഒരൊറ്റ  ജീവിതം        [പ്രണയം ]    



Friday, June 15, 2018

രാജകുമാരിയോടു  അവന്‍ ചോദിച്ചു
നിറങ്ങളില്‍ ഏതാണിഷ്ടം ?
അറിയില്ല 
ഭൂമിയില്‍  നില വിളിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു അവള്‍ 
അവളുടെ  ഉടലാകെ  ചോരപ്പൂക്കളുടെ നിറം
          എന്നിട്ടും അവള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു 
അറിയില്ല  
അവന്‍ അവളെ ചുംബിച്ചു 
ചുംബനങ്ങളില്‍  മയില്‍പ്പീലികള്‍ നിറഞ്ഞു   
മഴവില്ലുകള്‍  വിരിഞ്ഞു 
ഏഴു നിറ ങ്ങളുടെ  ആലിംഗനങ്ങള്‍  
പിന്നെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു 
കാനനത്തിലേക്ക്   നടത്തി 
ഇതോ  ഇതോ?  അവളുടെ വാക്കുകള്‍ക്കു നിറം വച്ചു
ഇതാണ്  പച്ച  
നിന്നെയും എന്നെയും  വരച്ചു വച്ചത് 
പിന്നെ അവര്‍ ആകാശ വും  കടലും കണ്ടു 
തടാകം കണ്ടു 
ഇത്  നീല 
നീ ബിംബിക്കുന്നത് 
അവന്‍ കവിതകളുടെ  കടല്‍  നിര്‍മ്മിച്ചു 
ആഹ്ളാദ ത്താല്‍ 
അവള്‍ ചിരിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്തു 
അന്നോള മില്ലാത്ത ത്ര നിറങ്ങള്‍ ..
അവരില്‍ ചേര്‍ന്നലിഞ്ഞു ...

ഒച്ച

 നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ രാത്രി അതിനോടു തന്നെ ഇഷ്ടം കൂടുന്നത്? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ പുഞ്ചിരി അതിനെത്തന്നെ മായ്ച്ചു കളയുന്നത് ? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ച...