Sunday, February 20, 2011

മുദ്ര

മഴയായും 
മഞ്ഞായും
വെയിലായും 
വന്നു പോയപ്പോഴൊക്കെ 
ഋതു ക്കളുടെ പകര്‍ച്ചയായിരുന്നു.
കൊടുങ്കാറ്റായും
പേമാരിയായും
പൊരുതി ത്തോല്‍പ്പിച്ചപ്പോഴൊക്കെ 
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താളമായിരുന്നു.
വിരഹമായും 
കണ്ണീരായും 
വിഷാദമായും
കടലാഴം നിറച്ച പ്പോഴൊക്കെ 
സന്ധ്യയുടെ മൌനമായിരുന്നു .
സീതയായും ജാനകിയായും 
കടലും സന്ധ്യയും 
കവിത ചൊല്ലുമ്പോള്‍
ഭൂ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് പിറവി കൊള്ളുന്നു 
പ്രണയത്തിന്‍ നെഞ്ചിടിപ്പുകള്‍ ...
മഴ നനഞ്ഞ മിന്നല്‍പ്പൂവുകള്‍
മയില്‍പ്പീലിക ളാകും പോലെ .

 


3 comments:

Jishad Cronic said...

കൊള്ളാം ...

ഫെനില്‍ said...

നന്നായിട്ടുണ്ട് വീണ്ടും എഴുതുക
എന്റെ തല്ല്കൊള്ളിത്തരങ്ങള്‍
മറക്കല്ലേ ഫോളോ ബട്ടണ്‍ വലതുഭാഗത്ത്‌ തന്നെ ഉണ്ടേ

Gopakumar V S (ഗോപന്‍ ) said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്, ഒരു നല്ല അനുഭവം പോലെ...
“....വിരഹമായും
കണ്ണീരായും
വിഷാദമായും
കടലാഴം നിറച്ച പ്പോഴൊക്കെ
സന്ധ്യയുടെ മൌനമായിരുന്നു ...” വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്...

ഒരുപാടെഴുതണം, ആശംസകള്‍ ....
(ഞാനുമൊരു വി എസ്സ് ...)