Tuesday, August 23, 2016

ഇരുള്‍  നമ്മെ കൊത്തി എടുക്കുക യായിരുന്നു .
പേരറിയാത്ത  വഴികളിലെ  യാത്ര
ഒരു  കലഹത്ത്തോടെ  ഒടിഞ്ഞു വീണ
കാട്ടു മര  ച്ചില്ലകള്‍
ഭയത്തിന്റെ   മുറുക്കി പ്പിടിച്ച  കൈകളില്‍
സ്നേഹത്തിന്റെ   ഇളം  വേവ്
ഇരുളില്‍  മറഞ്ഞു  നില്‍ക്കുന്ന
മരണത്തിന്റെ   തുമ്പി ക്കൈകളിലേക്ക്
പ്രണയ ധൈര്യങ്ങളുടെ   യാത്ര
ഒറ്റ ശ രീരങ്ങളില്‍   കോര്‍ ത്തെടുക്ക പ്പെട്ട
ഓര്‍മ്മകളുടെ   ഇടവഴികളില്‍
ചുണ്ട്  പൊള്ളിക്കുന്ന   അര  നിമിഷം ,
നീ  മറന്നു  വച്ചതല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല ഇവിടെ
ഉഷ്ണ  വഴികളില്‍   യാത്ര  തുടരുമ്പോഴും  [ചുരം  ]
ഒരിക്കല്‍   ഒരു   കാട്ടില്‍ പോയി
അല്ല   പലതവണ   പോയി
മുളങ്കാട്  പാടുന്നത്  കേട്ടു
മണ്ണില്‍  അലിഞ്ഞു  പോയവളുടെ
പരാതിയും  വിതുമ്പലും  കേട്ടു
മുന്‍പേ  വന്നു  പോയവരുടെ
കാല്‍ ച്ചു വടുകള്‍   കണ്ടു
പ്രണയത്താല്‍   വിണ്ടു പോയ
നദിയെ ക്കണ്ടു
വിവര്‍ത്തനം  ചെയ്യാനാകാത്ത
കിളി പ്പാട്ടു  കേട്ടു
നെറുകയില്‍   ആകാശ ത്തിന്‍റെ
ചുംബന മഴ  ,,,
കാടിന്റെ   എഴുത്തില്‍  ഇപ്പോഴും
കാണുന്നുണ്ട്
പൂത്തുലഞ്ഞ  ചില അക്ഷരങ്ങള്‍  ...[യാത്ര  ]

Monday, August 15, 2016

പ്രണയത്തിന്റെ   ധ്യാനവിരലുകളാണ്
എനിക്ക് നിന്റെ  വാക്കുകള്‍
ഓരോ  തഴുകലി ലും അവ
പേര റിയാത്ത   വര്‍ണ്ണ ങ്ങള്‍  വിരിയിക്കും .
ഉടലാകെയും  നീ  പകരുന്ന ഉമ്മകള്‍ക്കു
നിന്റെ  വാക്കോളം  ചൂടുണ്ട്
കൊക്കുരുമ്മുമ്പോള്‍  ഇടയ്ക്കിടെ
നമ്മള്‍ പിടച്ചിലായ്  മാറുംപോലെ
വാക്കുരുമ്മുമ്പോള്‍  ഇടയ്ക്കിടെ
നമമള്‍  മൌനമായ്  മാറുന്നു .
ഒന്നാകുന്നതിനുമപ്പുറം  ഒന്നിച്ചു പോയവര്‍ക്ക്
അവര്‍ തന്നെയാണ്  വാക്ക്
എന്നത്  എനിക്കറിയാമല്ലോ ..
നിനക്കും .
                                                                     [ അപൂര്‍ണ്ണം  ]


Thursday, July 14, 2016

എന്‍റെ ഭാഷ   നീയാണ് 
നീ  കഴുത്തിലണിയിച്ച   കറുത്ത  ചരട് 
ഉമ്മ വച്ചുണ ര്‍ ത്തിയ   പാദസരം 
കിലുക്കി പ്പൊട്ടിച്ച കുപ്പിവളകള്‍  
കണ്ണിലേക്കു  കണ്ണുകള്‍  ചേര്‍ത്ത് 
വരച്ചെടുത്ത മിഴി ച്ചി ത്രങ്ങള്‍ 
ചുണ്ടില്‍  വിടര്‍ത്തി ത്തന്ന  കവിതപ്പൂക്കള്‍ 
നെറുകയില്‍  രക്തമിറ്റിച്ച  ചുംബനം .
"കറുക പ്പുല്ല്" പോലെ മണത്ത    ഉമിനീര്‍ 
മുലകളിലേക്ക്  കമിഴ്ത്തിയ  തുലാ മേഘക്കുടങ്ങള്‍ 
വിരല്‍ ത്തുമ്പുകളില്‍  പ്രകാശ മിറ്റിച്ച 
രാവിന്റെ  നാല്  യാമങ്ങള്‍ ...
പ്രിയനേ ......
വാക്കുകളുടെ   വര്‍ണ്ണ പ്രളയമല്ല  
വിടരാന്‍ തോന്നിയ  ഒരു  മഞ്ഞു കാലമാണ് 
നമ്മുടെ   പ്രണയത്തിന്റെ   .......

[കാതോരം  ]






 

Tuesday, May 17, 2016

കടല്‍   രണ്ടു ഹൃദയങ്ങല്‍ക്കുള്ളിലേക്ക്  
തിരകളായി  ചുരുങ്ങുന്നത്   ചില നേരങ്ങളി ലാണ് .
തമ്മില്‍  പുണര്‍ന്നു  കാമുകര്‍  മരിക്കുമ്പോഴോ
വേര്‍പാടിന്റെ  കഥകളിലോ   
കടല്‍   ചെറുതായി വരും .
പരിഭവങ്ങളിലേക്ക്   ഉപ്പുമ്മ  തൊട്ടുവച്ച് 
കണ്ണുനീരിനെ   കണ്ണുനീര്‍  കൊണ്ടെടുക്കുന്ന  
കാറ്റിന്റെ  ജാല വിദ്യ കാട്ടിത്തരും .
"നെറിയുള്ള    കടലേ  കയ്യാമ വച്ചോളൂ  "എന്നു 
ചുറ്റിയടിക്കുന്ന   തോണി പ്പാട്ടിനോട് 
ഇരുളിലും ജ്വലിക്കുന്ന പ്രണയ തീരത്തെ  കാട്ടിക്കൊടുക്കും 

അവനപ്പോള്‍  അവളുടെ  കണ്ണുകളിലേക്ക് 
ജീവിതത്തിന്റെ  സന്ധ്യയെ പ്രകാശി പ്പിക്കുകയാവും .
മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന   നിലാവിനെ  വിളിച്ചു വരുത്തുകയാവും 
അവളോ 
ജീവിതത്തെ   അവനെ ന്നോണം   വാരിപ്പുണര്‍ന്നു 
സ്വയം നക്ഷത്രമാവുകയായിരുന്നു .
കടല്‍ത്തീരത്തെ  മണല്‍  വരകളില്‍ 
അവന്‍ മെനയുന്ന  ശില്‍പ്പമാവുകായിരുന്നു 

കട ലൊതുങ്ങിയ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ 
കടലെടുക്കാത്ത  സന്ധ്യകള്‍  .......... 

 .

  

Wednesday, April 27, 2016

അതീത  കാലത്തേക്ക്   കരുതി വച്ചു.
നെഞ്ചുട ഞ്ഞു  ചിതറിയ  കരച്ചില്
പുഞ്ചിരിയോടെ   മരിച്ചു  പോയ മൌനം
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു  വശം കെട്ട രാത്രി
ഒരില കൊത്തി അകത്തേക്കിട്ടു  തന്ന മഴ വെയില്‍
താളം   പിടിക്കുന്ന തിരകള്‍
പുനര്ജ്ജനികളി ല്ലാത്ത   പുലരികള്‍
മഴു പ്പാട്   ഭയപ്പാടായ   ആണ്‍ മരം
അഞ്ചിതളിലും ഒരേ  പേരുള്ള   ചെമ്പരത്തി
.......................................................................................
എല്ലാം കരുതി വയ്ക്കുന്നു
അതീത  കാലത്തിലേക്ക്  .
കണ്ടെടുക്കുന്നവര്‍  കഥതിരഞ്ഞു  പോരണം  /  [ആഗ്രഹം \]

Tuesday, March 22, 2016

ഇടയ്ക്കിടെ   ഒരു മൌനം   പൊട്ടി ക്കരഞ്ഞു വന്ന്
കെട്ടി പ്പിടി ക്കാറുണ്ട് .
.ഒരു മഴ കൊള്ളുന്ന പോലെ  അപ്പോഴൊക്കെ
മനസ്സിന്റെ  നടുമുറ്റ ത്തേക്ക്  ഇറങ്ങാറുണ്ട്‌ .
ഒരു കുടന്ന കണ്ണീ രില്‍  വളര്‍ന്നു  നിറയുന്ന
ചെടിക്കാടുകള്‍  തളര്‍ന്നു  നില്‍ക്കുന്നു .
ഒരു തേങ്ങലില്‍  കുരുങ്ങുന്ന ചിറകടി
ആകാശ ത്തെ  അടുത്തേക്ക്  വിളിക്കുന്നു .
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കരിഞ്ഞു  പോയെന്നു
ആകാശം   കൈ മലര്‍ത്തുന്നു .

മൌന സങ്കട ങ്ങളെ   നക്ഷത്രമാക്കി
ഉടല്‍ സാഗരത്തില്‍  പതിപ്പിച്ച്
ആകാശ ത്തെ  വിസ്മയിപ്പിക്കുമ്പോള്‍
സൂര്യനോളം  ചെറുപ്പമുള്ള  ഒരു ചുംബനം
ചുണ്ടില്‍  പകരം  തൊടുന്നു  .
കടല്‍  ശ യ്യയില്‍  തരംഗിത യായവള്‍ക്ക്
മിന്നല്‍  കോര്‍ത്ത   താലി പ്പൂവ്  ....
മൌനത്തിന്റെ   വലിയ  കണ്ണീര്‍ ത്തുള്ളി പോലെ
അത്  ഓരോ  പുലരിയിലും   ഉദിച്ചുയരുന്നു ............[നീ   മാത്രമാണ് ........]

 .