Saturday, May 3, 2014

അപ്പോഴും
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വഴികാട്ടികളായിരുന്നു
കടലിന്‍റെ കാടിന്‍റെ കുന്നിന്‍റെ
അടയാളങ്ങളാല്‍
അവ തെളിച്ച രേഖകളിലൂടെ
കൈകള്‍ കോര്‍ത്തു ഞങ്ങള്‍
നടന്നിടത്തെല്ലാം
ഇപ്പോള്‍ വസന്തമെന്ന്
ഒരെഴുത്ത് .
വലുതായി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  വരികളാല്‍
പ്രണയമെഴുതുന്നതെല്ലാം
നിന്നിലും എന്നിലും മാത്രം
നിറയുന്നുവെന്നു
കാലത്തിന്‍റെ
തൂലിക .                   [   കത്ത് ]

2 comments:

Kaladharan TP said...

കൈകോര്‍ത്തു നടന്നതെല്ലാം പച്ചഞരമ്പിലുളള കവിത

സൗഗന്ധികം said...

നിങ്ങളിനി നടക്കാനിരിക്കുന്ന വഴികളിലും, കാലം വസന്തം തന്നെ കാത്തു വയ്ക്കട്ടെ....


നല്ല കവിത


ശുഭാശം സകൾ.....