Wednesday, April 12, 2017

പ്രിയനേ ...

ഉറക്കത്തിലാണ്  നീ .
സ്വപ്നത്തിന്റെ  കാനനത്തില്‍ നിന്ന്  
പ്രണയ ത്തിന്റെ  മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ ...
നീ  എന്നെ പുണരുന്നു 
മരുഭൂവിലെ  ജലം  നാവു തേടുന്നപോലെ 
പരസ്പരം മുറിഞ്ഞു  പകരുകയാണ്  നാം .
പലവട്ടം പൂക്കുകയും ഉലയുകയും കൊഴിയുകയും 
  തളിരിടുകയും ചെയ്തു നമ്മള്‍ .
നേര്‍ ത്ത് വിങ്ങുന്ന  രാവ് കടന്നു നമ്മള്‍ 
വജ്ര ദീപ്തിയില്‍  പകലുകള്‍  കണ്ടു നമ്മള്‍ 
നിലാവില്‍ നീ എന്നെയും ഞാന്‍ നിന്നെയും വരച്ചു 
ഓരോ മഴ ത്തുള്ളിയും  ഒന്നിച്ചു കുടിച്ചു തീര്‍ത്തു.
നിന്റെ  കൈത്തലത്തിലെ  മയില്‍‌പ്പീലി  ഞാന്‍ 
അലങ്കാര ങ്ങളില്ലാത്തത്
എന്റെ  ഹൃദയ ഭൂമികയില്‍  ശിവ താളം  നീ ...
എനിക്ക്  മാത്രം കേള്‍ക്കാനാവുന്നത് ..
.[അന്നും ....]





1 comment:

Mukesh M said...

ഹൃദ്യം......
കവിതകള്‍...മഴയായ് പെയ്തു കൊണ്ടേ ഇരികട്ടെ... !!!
ആശംസകള്‍...