Tuesday, February 28, 2017

പ്രിയനേ ....

വെളിച്ചത്തിന്റെ  ഇമകളെ  തഴുകി 
നീ  പറഞ്ഞതത്രയും  
നിലാവ്   കട്ടെടുത്തല്ലോ !
വിരലുകളാല്‍  നീ നെയ്തതോക്കെയും 
വെയില്‍ പ്പുടവയില്‍ തെളിഞ്ഞല്ലോ 
ചുണ്ടുകളില്‍  നീ കുറിച്ചതെല്ലാം
ആകാശം  പകര്‍ത്തി വച്ചല്ലോ 
ഉടലില്‍  നീ  കൊത്തിയതെല്ലാം 
കിളികള്‍  കണ്ടു  പഠിച്ചല്ലോ 
ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട്  നീ  ചെയ്തതെല്ലാം 
ഗുല്‍മോഹര്‍  സൂക്ഷിക്കുന്നുവല്ലോ 
ആലിംഗന ങ്ങളുടെ  തിര മാലകള്‍
 തരംഗിത കാലമേ എന്ന്  കൊഞ്ചുന്നല്ലോ.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,




 



 
  

No comments:

നിനക്ക്  ഞാന്‍ കവിത  തന്നു നീ  എനിക്ക്  ജീവിതവും ഉഷ്ണ മേഖലകളില്‍ നിന്നു പിടഞ്ഞോടുമ്പോള്‍ നീ  എന്നെ  ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു ഇടി മിന്നലുകളില...