Sunday, July 24, 2011

ദിനാന്തം .

രാവിലെപ്പോഴോ 
വിടര്‍ന്നു മലര്‍ന്ന 
ഒരു പൂവ് പോലെ 
ഞാന്‍ 
എല്ലാ പുലരിയിലും അവന്റേതായി..
ഇരുളിന്‍റെ നിഴലോ 
വെളിച്ചത്തിന്‍ പാപമോ 
ഞങ്ങളെ സ്പര്‍ ശിചില്ല ..
നെറുകയില്‍ ചുംബനങ്ങളുടെ 
 ചിത്ര ശ ലഭങ്ങള്‍ക്ക്   അമരത്വം 
വിരലുകളില്‍ ഉടലഴിവുകളുടെ
തിരപ്പാടുകള്‍ക്ക് ഉന്മാദം 
നിങ്ങള്‍ക്ക റിയാത്ത തൊന്നും ഞാന്‍ 
പകര്‍ന്നില്ലെന്നു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ...........
സന്ധ്യകളുടെ  സംഗ മങ്ങള്‍ക്ക്‌ 
മയില്‍ പ്പീലികളുടെ നിറക്കൂട്ട്‌ 
......

2 comments:

കൊമ്പന്‍ said...

good

Veejyots said...

വിരലുകളില്‍ ഉടലഴിവുകളുടെ
തിരപ്പാടുകള്‍ക്ക് ഉന്മാദം


സ്ഥായിയായ പ്രണയവും ഉന്മാദവും എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ

നിനക്ക്  ഞാന്‍ കവിത  തന്നു നീ  എനിക്ക്  ജീവിതവും ഉഷ്ണ മേഖലകളില്‍ നിന്നു പിടഞ്ഞോടുമ്പോള്‍ നീ  എന്നെ  ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു ഇടി മിന്നലുകളില...