വാസ്തവം

കിളി പാടും മരങ്ങളേ......
കാവ്‌ തീണ്ടും കുള ങ്ങളേ........
മിന്നല്‍ പൂക്കും മേഘങ്ങളേ.......
പൂവ് തേടും വനങ്ങളെ .........
വെയില്‍ തിരയും വാനമേ .......
മഴ യെഴുതും മാരിവില്ലേ ......
പച്ചയുടെ പകര്‍ച്ചയില്‍
പന്തലിടും ഭൂമിയേ .......
ഹൃദയ ഞരമ്പിന്‍ നദികളേ......
ഇണ പ്പാട്ടിന്‍ ഇരവുകളെ..........
തുണ ചേരും പകലുകളെ.........
തുടി മുഴക്കും പദങ്ങളെ......
തുടി ച്ചെഴുന്ന താരകേ ........
 അവനുമെനിക്കുമിടയില്‍ ജീവന്റെ തെളിവായതെല്ലാം
സന്ധ്യയുടെ  തിരയടയാ ളമായി
    പ്രണയ മെഴുതിയെന്നു ..........
കാറ്റിന്‍റെ മൊഴി ...........കളവല്ല .!

സ്വപ്നം

ഇന്നലെ അര്‍ദ്ധ രാത്രിയില്‍ ............
തെരുവുകള്‍ക്ക്‌ തീ പിടിച്ചെന്നും  
റോസാപ്പൂക്കള്‍ യുദ്ധ ത്തിനി റങ്ങിയെന്നും
ദാരു ശി ല്പ്പങ്ങള്‍ തിരികെ മരങ്ങളിലേക്ക് പ്ര വേ ശി ച്ചെന്നും
മണിവീണകള്‍ തന്ത്രികള്‍ മറിച്ചു വിറ്റെന്നും
വീടുകള്‍ ഉറങ്ങുന്നവരെയും കൊണ്ട് പറന്നു പോയെന്നും
നാവ് രുചികളെ ദഹിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞുവെന്നും
മോണോലിസയുടെ പുഞ്ചിരിയില്‍ നിന്ന് -
അതിശയത്തിന്റെ  കല്ലടര്‍ന്നു പോയെന്നും ......
പുഴകള്‍ അലക്കുകല്ലില്‍ തല തല്ലി മരിച്ചെന്നും -------
എനിക്ക് സ്വപ്ന ദര്‍ശ നം.
അര്‍ദ്ധ രാത്രിയില്‍  സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചവളുടെ ധര്‍മ സങ്കടം .

ഒരു തെയ്യക്കാലത്തിന്‍ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌

പുലരുവാന്‍ ഏഴര രാവുണ്ടായിരുന്നു

കിനാവുകള്‍ കാവലുണ്ടായിരുന്നു 

ഇടവും വലവും വിലക്കുകള്‍

വി ശ്വാസമില്ലായ്മയുടെ  കണ്ണുകള്‍ പായിച്ചു കൊണ്ട് 

ഞങ്ങളെ  അളന്നു കൊണ്ടിരുന്നു 

.വഴിമരങ്ങള്‍  വിഷാദ രോഗികളുടെ  പട്ടികയില്‍ 

സ്വന്തം  പൂക്കളുടെ പേരു ചേര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

അവയുടെ നൊമ്പരങ്ങളായാണ് പിന്നെ ഞങ്ങള്‍

പലതായി  പകുത്തതും ഒന്നായി നിറഞ്ഞതും.

യാത്രയില്‍  അന്ന്

പരസ്പരം പറഞ്ഞ തൊക്കെയും പകര്‍ത്തിയത്  മൌനം

പ്രണയ  നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സഞ്ചാരങ്ങളില്‍ നിന്ന്

കളിയാട്ടത്തിന്‍റെ ഊരു കാഴ്ചകളിലേക്ക് 

  പുലരിയെ    കൈമാറുമ്പോള്‍  

ഹൃദയങ്ങളുടെ  കൊടിപ്പടം ഒന്നായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു

അതുകൊണ്ട്  

തെയ്യക്കാലം  ചുവടു വയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം

പിന്നോട്ട്  പായുന്ന വഴിമരങ്ങളിലെ  പൂവുകള്‍

തുറന്നു   വച്ച പ്രണയ പുസ്തകങ്ങള്‍...

മുന്നോട്ടുള്ള   പ്രാണ സഞ്ചാരങ്ങള്‍

 

.

കലിയാട്ടം

മുഖത്ത് ദുരിതങ്ങളുടെ തീ വരകള്‍ നിറച്ച്
അവര്‍
ദൈവങ്ങ ളോട് മല്ലിടുകയായിരുന്നു .
അപ്പോഴേക്കും
അധികാരം തലയരിഞ്ഞ കൊയ്ത്ത് പാടങ്ങളില്‍ നിന്ന്
അടിമകള്‍ കുരുത്തുയര്‍ന്നു
അവരില്‍  മുട്ടാളന്മാരുടെ കൈകളില്‍
 നിറച്ചിട്ടും നിറയാത്ത ജന്മിപ്പറയുടെ കണ്ടിച്ച കഴുത്ത്
അവരില്‍  പെണ്ണുങ്ങളായവരുടെ നെഞ്ചിടങ്ങളില്‍
പറിച്ചെറിഞ്ഞ മുലകളുടെ  കരിഞ്ഞ ഓര്‍മ്മവട്ടം
തട്ടകങ്ങളില്‍  ഓടിക്കയറി അവര്‍ കണ്ണാടി നോക്കി 
മുള  കളുടെ കരുത്തു കണ്ടു
വെന്തു  മലര്‍ന്ന വിറകു കനലുകളില്‍ കുളിച്ചമര്‍ന്നു
ചെന്തെങ്ങുയരത്തില്‍ കൊടിമര ത്തുഞ്ചത്ത് പാറിക്കിടന്നു
നീണ്ട  ചോരച്ച നാവില്‍ നിന്ന് തിരിയാത്തതെന്തോ
ചരിത്രമായി   ചാറ്റി വീണു
പിന്നെ
 ചുമലുകളില്‍ കഥകളുടെ ഭാരം വഹിച്ച്
കറുത്ത  മനുഷ്യരുടെ മടക്കം
ഒരു  തെയ്യക്കാലത്തിന്‍  ചുവടു മാറ്റം .

യാത്ര

തീ പിടിച്ചോടുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെതാണ്
ഈ ഭ്രാന്തന്‍ ചിത .
നിന്ന് കത്തുകയും  വീണെരിയുകയും
വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയിര്‍ ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന
തിരുപ്പിറവി യാണ്  അവയുടെത്
കാരണം
ചിതയെന്നു കരുതിയത്‌
നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ചുവപ്പായിരുന്നല്ലോ
ഒരുക്കങ്ങളില്ലാതെ
പുറപ്പാടില്ലാതെ എപ്പോഴും
ഞാന്‍  വന്നു ചേരുന്നിടം..

പരസ്പരം

മലമടക്കുകളില്‍ നിന്‍റെ ഹൃദയം സൂര്യ താപ മേറ്റുന്നത്
താഴ്വാരങ്ങളില്‍ എനിക്ക് കാറ്റു പറഞ്ഞു തന്നു
തളര്‍ന്ന ഇലകളില്‍  പുതിയ പൂമ്പാറ്റകള്‍
നൃത്തം വയ്ക്കാനറിയാതെ പിടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
ചോരയില്‍ പിറന്ന ഒരരുവിയെ മുകളിലേക്ക് പായിക്കാന്‍
ഞാന്‍  ഭൂമിയോട് യാചിച്ചു
എത്ര പെട്ടെന്നാണ് നീയതില്‍ തുടിച്ചു നീന്തിയത്‌
ഇപ്പോള്‍
മലമടക്കുകളില്‍  നിലാത്തുമ്പിയുടെ  കിലുക്കം
വേനലുകളില്ലാത്ത  പ്രണയം 

പുലരി

നമ്മുടെ
പുരാതന  വഴിയില്‍ ഇതാ അതേ നക്ഷത്രം ...
അതിന്‍റെ  പിന്തിരിയാത്ത വെളിച്ചം .......
 നിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ എന്നെ ചേര്‍ത്തു വച്ച്
പുലരിയിലേക്ക് .......
നിന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ എന്നെ ചുവപ്പിച്ച്
സന്ധ്യകളിലേക്ക് ...........
നിന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ എന്നെ ചുംബിച്ച്
രാത്രികളിലേക്ക് ..........
നിന്റെ സ്പര്‍ശങ്ങളില്‍ എന്നെ തുടുപ്പിച്ച്
തീരങ്ങളിലേക്ക് .........
ഒരേ പുലരികള്‍
സന്ധ്യകള്‍
രാത്രികള്‍  എനിക്കും നിനക്കുമിടയില്‍
കടല്‍ വരച്ചിട്ട ചിത്രമാകാന്‍ ........
കാലം
ദൂരങ്ങളില്ലാതെ എത്തുമ്പോള്‍
പ്രിയനേ .....
കോര്‍ത്തു പിടിച്ച നമ്മുടെ കൈകള്‍ക്കുള്ളില്‍
പ്രണയത്തിന്‍റെ ഒരു പൂവ് സമ്മാനിച്ച്‌  അതു മടങ്ങും ..
അതു പ്രാണനില്‍  വാസനിക്കേ ...
നമുക്ക്‌  ജനന മരണങ്ങളില്ല...... ......പിന്നെ .......
മഴ ചെറുതായി പറയും പോലെ...
നീയാണെന്‍ പുതു വര്‍ഷം .
 സ്വപ്നായനങ്ങളുടെ കാനനം.