Saturday, November 3, 2018

പൊടിമഞ്ഞു വീഴുകയാണ് 
നീ എനിക്ക് മുന്നേ  എത്ര വേഗത്തില്‍ !
നീയാദ്യം തൊട്ടതിനെ  ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ 
അത് തുറന്ന  ആകാശ ത്തിന്‍ കീഴിലായിരുന്നു 
മേഘങ്ങള്‍ അപ്പോള്‍  സഞ്ചാരികളായിരുന്നു
നിന്റെ ഇഷ്ട ത്തിനപ്പോള്‍ ആയിരം വിരലുകള്‍ 
എന്റെ മിഴികളില്‍ നിന്നു ചുണ്ടുകളാല്‍ 
നീ പറത്തിക്കളിച്ച  ശ ലഭങ്ങള്‍
കടല്‍ ക്കാറ്റില്‍ പറന്നകന്ന എന്റെ മേലങ്കിയില്‍ 
   മഴ വരച്ച നിന്റെ  മുഖ ച്ചിത്ര ങ്ങള്‍ 
സ്നേഹത്തിന്റെ അതിരുകളില്‍ നമ്മള്‍ കാട് വരച്ചു 
ഇലകളില്‍ വീണു കടും പച്ചകളായി 
ഉരുകി ത്തെ റി ച്ചു  അഗ്നി പര്‍വതങ്ങളായി
അലയടിച്ചുയരുന്ന   ഏഴു കടലുമായി 
നീ എന്നെ തൊട്ടപ്പോള്‍ കാട്ടു തെച്ചികള്‍ പൂത്തു 
വിശുദ്ധ സമുദ്രത്തില്‍ മുങ്ങി 
ഞാന്‍ പ്രവാചകയായി ..
എന്റെ വാക്കുകള്‍  കേള്‍ക്കുന്ന കാലം 
നീ തന്നെയായിരുന്നു ....
അതിനു  അതെ  കടല്‍ ത്താളം ..
[അപൂര്‍ണ്ണം] 

 



Thursday, November 1, 2018

പ്രിയപ്പെട്ടവനേ
ആകാശ ത്തില്‍ നിന്നു വാര്‍ന്നു വീണതുപോലെ
നീയെന്‍ മുന്നില്‍ !
കണ്ണുകളിലെ തെളിനീലയില്‍  ഞാന്‍
നേര്‍ത്ത  ചിരിയുടെ   കതിരായി ഞാന്‍
കര വലയത്തിനുള്ളില്‍  നീയൊതുക്കിയ
നക്ഷത്ര ശി ല്‍ പ്പമായി ഞാന്‍ ..
നീയെന്നെ  ചുമലിലേറ്റി
ആകാശം പരവതാനിയായി
നമ്മള്‍  പറന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു
താഴ്വാരങ്ങളും  ഏഴു കടലും പിന്നിട്ടിരുന്നു .
തകരാത്ത നിന്റെ  സാമ്രാജ്യ ത്തിന്റെ  കഥകള്‍
നീ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു ..
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,



Tuesday, October 30, 2018

നീയെന്തിനാണ്‌  എന്നെ  " സുരയ്യ " എന്നു വിളിക്കുന്നത്‌ ?
പകലിനെ   പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന  സന്ധ്യയുടെ  കഫിനില്‍
സ്വര്‍ണ്ണ നൂലിഴ കൊണ്ട്  ഋതുക്കള്‍ പാകുന്നത് ?
പൂക്കളില്ലാത്ത  താഴ്വരകളില്‍  അലയുന്ന 
എനിക്ക്   ഓര്‍മ്മകളുടെ  പാദസരം നീട്ടുന്നത് ?


പുഴകള്‍ കടന്നു  ഞാന്‍  പോയ്ക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
മഴയുടെ  നിഴലുകള്‍ പോലുമില്ലാത്ത  വഴികള്‍
തളിരുകള്‍ക്ക്  ദാഹമാകാന്‍  എനിക്ക് കഴിയില്ല
ഒഴുകാതെ  പടരുവാനും .

[അപൂര്‍ണ്ണം ]



Wednesday, October 3, 2018

നിനക്ക്  ഞാന്‍ കവിത  തന്നു
നീ  എനിക്ക്  ജീവിതവും
ഉഷ്ണ മേഖലകളില്‍ നിന്നു
പിടഞ്ഞോടുമ്പോള്‍
നീ  എന്നെ  ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു
ഇടി മിന്നലുകളില്‍ 
ഭയന്നുഴറുമ്പോള്‍
നീയെന്നെ എന്നിലേക്ക്‌
കൂടുതല്‍ ചേര്‍ത്തു
ഓരോ യാത്രയും  നമുക്ക്
യാത്രയായിരുന്നില്ല
പ്രണയത്തിന്റെ  ഖനികള്‍
ഉടല്‍ ച്ചിത്രങ്ങളുടെ  ഗുഹകള്‍
കടലൊഴുകുന്ന  സന്ധ്യകള്‍
ഉമ്മകളുടെ  ഭ്രാന്തുകള്‍ ,,,,
യാത്രകള്‍  നമ്മെ പിന്തുടര്‍ന്നു
ഓരോരോ പരിഭവങ്ങളില്‍
നമ്മള്‍  മുങ്ങിയാഴുമ്പോള്‍
പിടയ്ക്കുന്ന  ഹൃദയങ്ങളുടെ
രണ്ടര്‍ഥങ്ങള്‍  പരസ്പരം പുണരും
പിന്നെ  ഒരൊറ്റ  അര്‍ഥമായി
കെട്ടി പ്പുണരും
ആരാരുമറിയാതെ
എത്ര  ദൂരങ്ങള്‍ !
പ്രിയനേ ,,,
നമ്മുടെ  കണ്ണീരില്‍ നിന്നാണല്ലോ
പ്രണയ ത്തിന്റെ  പുതിയ  ഭൂപടം
തളിര്‍ത്തു വന്നത്                               [പ്രണയം ]



Sunday, September 30, 2018

നിലാവ്  കണ്ണീരായ് നുണ ഞ്ഞു  നമ്മള്‍
വേനല്‍  തണുവായറിഞ്ഞു നമ്മള്‍
എന്റെ പൂക്കാലമേ   നീ വരുമ്പോള്‍
ഞാനെത്ര വസന്തത്തിന്‍ നിറ മാല്യം !

അരിക ത്ത ണഞ്ഞോരാ  സന്ധ്യയെ പ്പിന്നെ
കടലെത്ര നേരമൊളിച്ചു വച്ചു !
സ്നേഹ വിരലാല്‍ നീ തൊട്ടു ചേര്‍ത്തതിന്‍ 
ചാരുതയത്രയുമെന്‍  ചുണ്ടില്‍ ...


അസ്ഥികള്‍ പൂക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങ ളായ്
ആലിംഗനങ്ങളെ നാമറിഞ്ഞു
അകലെ പായ് വഞ്ചി വിളക്കു തെളിഞ്ഞു
അരുതെന്നു  പറയാതെ വിള ക്കണ ഞ്ഞു


കൈവലയങ്ങളാല്‍  നീ തീര്‍ത്ത  ശ യ്യയില്‍
കവിതയായി ഞാനുതിര്‍ ന്നിരുന്നു
നമ്മളെ നമ്മള്‍  എഴുതിയ പോലൊരു
ചിത്ര കംബളം കാറ്റ്  തന്നു .....[പ്രണയ ]




 





Thursday, September 20, 2018

നമ്മള്‍  സഞ്ചാരികളായത്  എങ്ങനെ ?

നിനക്ക് ഞാനോ എനിക്ക് നീയോ
പരിചിതമായിരുന്നില്ല
        കൂട്ടിമുട്ടിയ ആദ്യത്തെ നോട്ടം പോലും
രണ്ടു കുറ്റവാളികളുടെ തായിരുന്നു !
വിരലുകളില്‍ വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്തപ്പോള്‍
മരിച്ചവരുടെ തണുപ്പ് ..
എന്റെ  ഏകാന്തതയുടെ തുടര്‍ച്ച പോലെ
നീ ....
നിന്റെ  ആഗ്രഹങ്ങളുടെ  തകരുന്ന
പായ്ക്കപ്പലായി ഞാന്‍ ..
എന്നിട്ടും നമ്മള്‍  ഒരേ  തടങ്കലില്‍ ...
കനത്ത ഇരുട്ടില്‍ നാം   പരസ്പരം  ഭക്ഷിച്ചു
മൃതിയെക്കാലും  ഭയാനകമായി അത് ..
"നെറുകയിലെ  തീയടര്‍ന്നത്‌ പോലെ   കുങ്കുമവും
പാമ്പിന്‍ തല പോലെ  താലിയും "
നീ തന്ന അടയാള ങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പച്ചകുത്തി
നമുക്ക് ചുറ്റും  കാവല്‍ കൊലയാളി കള്‍
അവര്‍ നമ്മെ പങ്കിട്ടു
ഞാനും നീയുമായി  വേര്‍പെട്ടു കഴിയവേ
സ്നേഹം സ്നേഹമെന്ന്  നമ്മള്‍
വെളിച്ചത്തിനോട്  പൊട്ടി ക്കരഞ്ഞു
പരസ്പരം വലുതാക്കുന്ന രണ്ടു മുറിവുകള്‍ ..
പിന്നെ
തടവറ യിലെ യുദ്ധ ങ്ങള്‍
പ്രകാശ ത്തിന്റെ  മോചന  സന്ദേശ ങ്ങള്‍
അതൊരു  നൂലേണി ആയിരുന്നു
പുറത്തെ ത്തിയപ്പോള്‍  വീണ്ടും ചോദ്യങ്ങള്‍
എന്റെയും നിന്റെയും നിക്ഷേപങ്ങള്‍ ....?
മുന്നിലെ  പേരറിയാത്ത വഴിയിലേക്ക്  ഞാന്‍ നോക്കി
പിന്‍ തിരി ഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
നീ കടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു ...
ഇവിടെ  ഞാന്‍ ...
ഒടുവിലെ  ആ കാറ്റായി
എനിക്ക് ചുറ്റും
ചുറ്റി പ്പറക്കുന്നത് ....
നീ തന്നെയാകണം .






Monday, September 17, 2018

തീയുമ്മ...


ആദ്യം നെറ്റിയില്‍
പിന്നെ  പാതിയടഞ്ഞ  മിഴികളില്‍
നീ  ചുണ്ടു കൊണ്ടെഴുതുന്ന
അഗ്നി വലയങ്ങള്‍
നാം  സഞ്ചരിക്കുന്ന  ദൂരങ്ങള്‍
നമ്മിലേക്ക്‌  മടങ്ങുന്ന  സന്ധ്യകള്‍
അലങ്കാര ങ്ങളി ല്ലാത്ത 
പ്രണയത്തിന്റെ കടലുകളില്‍
സൂര്യന്‍  ചുവന്നു താഴുംപോഴേക്കും
നമ്മുടെ
കവിള്‍ത്തടങ്ങള്‍  നിറയെ
തീയുമ്മകള്‍
തീ,,,,,യുമ്മകള്‍





ഒച്ച

 നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ രാത്രി അതിനോടു തന്നെ ഇഷ്ടം കൂടുന്നത്? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ പുഞ്ചിരി അതിനെത്തന്നെ മായ്ച്ചു കളയുന്നത് ? നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ച...